Tag Archives: jakość kształcenia

Zapewnienie jakości – sesja uświadamiająca dla (niekoniecznie) nowo zatrudnionych

groupe en formation

Początek każdego semestru, w szczególności tego pierwszego, to moment kiedy należy zadbać o właściwe wprowadzenie nowych nauczycieli (i nie tylko) do praktyki zapewnienia jakości na uczelni. Będąc świadomym ilości informacji, którą bombardowani są nowi pracownicy w początkowych tygodniach pracy, moja sesja koncentruje się na głównych obszarach, z którymi zapewnienie jakości należy kojarzyć. Nie zagłębiam się w szczegóły, które i tak wymagają odrębnych warsztatów czy szkoleń, jak na przykład te z zakresu projektowania tabel oceniania (z ang. assessment rubrics), planowania, formułowania efektów kształcenia, zarządzania projektem akredytacyjnym. Podczas sesji wprowadzającej do zagadnień związanych z zapewnieniem jakości sygnalizuję problematykę, wskazując drogowskazy, gdzie można znaleźć informacje na określony temat.

Zaczynam od definicji jakości, no bo przecież należy już na wstępie sprecyzować co tak naprawdę chcemy zapewnić i czym zarządzać. Nie przebierając w słowach, raczej narzucam swoją filozofię, tj. podejście do tego czym jest jakość i co stanowi warunek niezbędny jej zapewnienia. Rzecz jasna sama dyskusja na temat jakości mogłaby trwać w nieskończoność, a przecież nie do końca o to chodzi. A zatem komunikuję czym jest jakość – jak ją rozumiem (czyt.: jak ją należy rozumieć).

Wychodząc z założenia, że jakość to rezultat – rezultat bycia świadomym, staram się uświadomić (nowych) pracowników w temacie różnorodnych grup wymagań i procesów, które mają wpływ na jakość oraz możliwości tejże doskonalenia. Takie podejście to podejście pierwotne w stosunku to bodaj najbardziej popularnego rozumienia jakości. Ów rozumienie utożsamia jakość z miarą – ze stopniem w jakim wymagania zostały spełnione. Skoro tak, to warunkiem niezbędnym do zainicjowania pomiaru jest uświadomienie sobie czym są owe wymagania i jakie obszary należałoby zaliczyć do kluczowych w aspekcie zapewnienia, zarządzania – a w efekcie – doskonalenia jakości.

Opis jakości zawsze wymaga przedstawienia kontekstu. To kontekst bowiem, często różny nawet dla takich instytucji, które w teorii są bardzo podobne (np. szkoły wyższe), decyduje o doborze odpowiedniej miary. Ja na przykład muszę wziąć pod uwagę, że instytucja, w której pracuję to system składający się z 17 college’ów. Taki kontekst nadaje ton dyskusji o zapewnieniu jakości i towarzyszącym temu procesowi praktykach. Kontekst ‘systemowy’ to odpowiedzialność za niezmienność. Jak, na przykład, ukierunkować zapewnianie jakości w szkole wyższej, aby ograniczyć zmienność w procesie oceniania studentów?

Fun brainA zatem, system oceniania, rozkład ocen oraz podejście mające na celu promowanie powtarzalności to jeden z obszarów godny zasygnalizowania podczas mojej sesji wprowadzającej do problematyki zapewnienia jakości.
Co jeszcze? Zdecydowanie wszystko to, co ma wpływ na zdolność identyfikacji wymagań, standardów, procesów, które należy uznać za podstawowe i które zapewniają minimalny (przyzwoity) poziom jakości oferowanych usług. Świadomość tychże w sposób naturalny zwiększa zdolność identyfikacji obszarów do doskonalenia jakości.

Sesja orientacyjna na temat zapewnienia jakości nigdy nie trwa dłużej niż godzinę a składa się z następujących elementów:

  • O jakości
  • Jakość i kontekst
  • Uświadommy się w jakości
  • Nasz SharePoint Site (innymi słowy – wewnętrzny system zarządzania wiedzą)
  • Pytania i odpowiedzi dotyczące zapewnienia jakości

Powyższe elementy uszczegóławiane są z wykorzystaniem następujących zagadnień:

  • Procedury operacyjne, wymagania, standardy, tj. jakie wymagania należy spełniać, co jest standardem, wybrane procesy i dokumenty związane;
  • Kim jesteśmy, dokąd zmierzamy i jakimi kierujemy się wartościami, czyli parę słów o misji, wizji i etosie pracy;
  • Co planujemy – jaką mamy strategię doskonalenia?
  • Zapisy;
  • Akredytacja;
  • Informacja zwrotna od klienta (studencka ocena zajęć, nauczycielska ocena zajęć, badanie zadowolenia absolwenta, pracownika, itd.);
  • Gdzie można znaleźć informacje dotyczące ww. obszarów zapewnienia jakości, na przykład:
    – Plan strategiczny oraz cele operacyjne;
    – Przyjęty system oceniania studentów (skala i deskryptory ocen), w tym przewodnik i tabele oceniania;
    – System szkoleń, w tym jak aplikować o sfinansowanie szkoleń (np. konferencji);
    – Protokoły (np. z posiedzeń rady wydziału, komisji);
    – Dokumentacja prowadzonych zajęć (z ang. course files), rozkład (dystrybucja) ocen, kto i gdzie prowadzi określone zajęcia;
    – Standardy akredytacyjne i zarządzanie projektem;
    – Wyniki studenckiej oceny zajęć, opinia nauczycieli o prowadzonych zajęciach, itp., itd.

Uświadamianie jakości to proces ciągły – nigdy się nie kończy, ale kiedyś trzeba go zacząć. To proces, który dotyczy wszystkich pracowników uczelni, bez względu na to jaką pełnią funkcję.

O ile idealnym punktem startu uświadamiania jakości jest bez wątpienia moment zatrudnienia nowego pracownika, to realia, tj. zasoby i dojrzałość systemu zapewnienia jakości, są różne. Często bowiem należy zacząć od podstaw – powołania osoby, która będzie odpowiedzialna za koordynację działań w zakresie projektowania, wdrażania i doskonalenia uczelnianego system zapewnienia jakości.

Możliwość komentowania Zapewnienie jakości – sesja uświadamiająca dla (niekoniecznie) nowo zatrudnionych została wyłączona

Filed under Perspektywa państwa, Perspektywa uczelni

Mówisz o jakości uczelni? Zdefiniuj o czym tak naprawdę mówisz!

Czy mówiąc o jakości w szkolnictwie wyższym wiesz o czym mówisz? Czy potrafisz zdefiniować wskaźniki tejże jakości? A w jaki sposób wykorzystujesz te wskaźniki w doskonaleniu swoich działań?

Więcej już wkrótce na stronach Mea Universitas.

Możliwość komentowania Mówisz o jakości uczelni? Zdefiniuj o czym tak naprawdę mówisz! została wyłączona

Filed under Perspektywa absolwenta, Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Ocena okresowa nauczyciela akademickiego a ankiety studenckie

Zgodnie z art. 132 USTAWY z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.):
1. Wszyscy nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie, w szczególności w zakresie należytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 111, oraz przestrzegania prawa autorskiego i praw pokrewnych, a także prawa własności przemysłowej.
2. Oceny dokonuje podmiot wskazany w statucie uczelni, nie rzadziej niż raz na dwa lata lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel akademicki jest zatrudniony. Oceny nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora, zatrudnionego na podstawie mianowania, dokonuje się nie rzadziej niż raz na cztery lata. Kryteria oceny oraz tryb jej dokonywania, z uwzględnieniem możliwości zasięgania opinii ekspertów spoza uczelni, określa statut.
3. Podmiot, o którym mowa w ust. 2, przy dokonywaniu oceny nauczyciela akademickiego w zakresie wypełniania przez niego obowiązków dydaktycznych uwzględnia ocenę przedstawianą przez studentów i doktorantów, po zakończeniu każdego cyklu zajęć dydaktycznych. Zasady dokonywania tej oceny i sposób jej wykorzystania określa statut uczelni
„.

Z powyższego artykułu wynika, że tzw. ocena nauczyciela akademickiego przez studentów bądź doktorantów (inaczej: ankiety studenckie, badanie zadowolenia studentów, pomiar satysfakcji studentów) jest obowiązkiem ustawowym, a nie wyrazem szczególnej troski, a tym bardziej oddolną inicjatywą szkoły wyższej na drodze doskonalenia jakości kształcenia. Zgodnie z zapisami ustawy, każdy nauczyciel akademicki powinien być oceniany przez swoich studentów po zakończeniu każdego cyklu zajęć dydaktycznych. W jaki sposób to jest zorganizowane i z użyciem jakich narzędzi pomiarowych, to już powinno zostać doprecyzowane w statucie uczelni (zgodnie z pkt. 3 cytowanego artykułu).

Kiedy jednak analizujemy tenże obowiązek w świetle proponowanej w ustawie częstotliwości okresowej oceny nauczyciela akademickiego, trudno nie odnieść wrażenia, że nie ma spójności między tymi wymaganiami. Nauczyciel akademicki, oceniony raz na 2 lata, zdąży w ciągu 4 semestrów nauczania zrealizować obowiązek dydaktyczny z dość znaczną liczbą studentów (w zależności od nałożonego pensum). Odpowiada to dokładnie cyklowi kształcenia na drugim stopniu studiów.

Czy to nie za długo?
Czy nauczyciel akademicki nie powinien być oceniany częściej, choćby w zakresie realizacji swoich obowiązków dydaktycznych, a może również organizacyjnych?
Czy częstsza ocena umiejętności dydaktycznych połączona z ewentualnymi szkoleniami w zakresie podnoszenia jakości warsztatu pedagogicznego nie wydaje się logicznym rozwiązaniem?

Wiele zależy od sposobu organizacji samego procesu, nie wspominając o jakości narzędzia pomiarowego (kwestionariusza ankietowego). Systemowa i efektywna organizacja badań opinii studentów w połączeniu z dynamicznym procesem cząstkowej (np. tylko dydaktycznej) oceny nauczyciela akademickiego oraz ofertą szkoleń to nie tylko troska o jakość nauczania i samego studenta, to przede wszystkim korzyść dla nauczyciela, który w oparciu o obiektywne dane może zareagować „natychmiast”, a nie po dwóch latach.

Możliwość komentowania Ocena okresowa nauczyciela akademickiego a ankiety studenckie została wyłączona

Filed under Perspektywa uczelni

Standardy i wskazówki dotyczące zapewnienia jakości w Europejskim Obszarze Szkolnictwa Wyższego

Przyjęte w 2005 roku przez ministrów bolońskich Standards and Guidelines for Quality Assurance in the European Higher Education Area nakreślają wymagania w zakresie zapewnienia jakości w Europejskim Obszarze Szkolnictwa Wyższego. Szczególnego znaczenia w kontekście wewnętrznych mechanizmów mających wpływ na jakość kształcenia w szkole wyższej nabiera część pierwsza niniejszego opracowania pt.: „European standards and guidelines for internal quality assurance within higher education institutions”. O ile rozdział ten wskazuje na konkretne elementy wewnętrznego systemu zapewnienia jakości, to nie przedstawia konkretnych i praktycznych rozwiązań w odniesieniu do każdego z nich. W końcu to standardy i wytyczne. Norma ISO 9001 rownież określa tylko uniwersalne wymagania dotyczące systemu zarządzania jakością, a sposób ich spełnienia zależy od konkretnej organizacji. Wdrażane rozwiązania bowiem zależą od kontekstu, w którym funkcjonuje dana firma czy szkoła wyższa.
Wiele dobrych praktyk oraz wątków tematycznych dotyczących zarządzania i zapewnienia jakości w szkolnictwie wyższym znajdziecie Państwo zarówno na stronach portalu Mea Universitas, w Profilu jakościowym szkoły wyższej, jak i na Blogu praktyka jakości.

Możliwość komentowania Standardy i wskazówki dotyczące zapewnienia jakości w Europejskim Obszarze Szkolnictwa Wyższego została wyłączona

Filed under Perspektywa państwa, Perspektywa uczelni

Polska Komisja Akredytacyjna

Z punktu widzenia uwarunkowań prawnych regulujących jakościowy aspekt działalności polskich szkół wyższych, szczególnego znaczenia nabiera funkcjonujący od początku 2002 roku system akredytacji państwowej (powszechnej). Warto podkreślić, że zanim doszło do zmiany wymagań prawnych w tym zakresie, wielokrotnie pojawiające się po 1990 roku inicjatywy ustawodawcze uwzględniały potrzebę ustanowienia mechanizmu oceny i zapewnienia jakości kształcenia pozwalającego zabezpieczyć minimalny poziom jakości oferowanych studiów.

Ostatecznie w dniu 20 lipca 2001 r. zmieniono ustawę o szkolnictwie wyższym, stwarzając jednocześnie ramy do wprowadzenia od dnia 1 stycznia 2002 r. jednolitego systemu akredytacji oraz oceny jakości kształcenia. Powołana do życia Państwowa Komisja Akredytacyjna (obecnie Polska Komisja Akredytacyjna) – (PKA) otrzymała specjalne uprawnienia do przeprowadzania kontroli jakości kształcenia.

PKA funkcjonująca w obecnym kształcie jest instytucją utworzoną na podstawie ustawy a dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz.1365, z późn. zm.). Do zadań statutowych PKA należy przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinii i wniosków dotyczących w szczególności:

  • oceny programowej, w tym kształcenia nauczycieli,
  • oceny instytucjonalnej, w tym jakości kształcenia na studiach trzeciego stopnia i studiach podyplomowych,
  • spełnienia, określonych w przepisach, warunków prowadzenia kształcenia,
  • przywrócenia zawieszonych uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia,
  • utworzenia uczelni,
  • przyznania jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia kształcenia na danym kierunku studiów i określonym poziomie kształcenia, jeżeli kierunek ten dotyczy obszaru kształcenia i dziedzin nie odpowiadających uprawnieniom do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego, posiadanych przez tę jednostkę,
  • utworzenia przez uczelnię zagraniczną uczelni lub filii z siedzibą na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

PKA nie wyklucza współpracy z organizacjami krajowymi i międzynarodowymi, których przedmiotem działania jest ocena jakości kształcenia lub akredytacja. Ocena dokonywana przez PKA jest obowiązkowa i stanowi „poprzeczkę minimum” – zestaw obowiązkowych wymagań, które musi spełniać szkoła wyższa, aby prowadzić studia na określonym kierunku. Od samego początku PKA działa w sposób usystematyzowany, corocznie ustalając listę kierunków studiów, które zostaną objęte analizą jakości kształcenia w danym roku. Niektóre z kierunków studiów można ocenić we wszystkich jednostkach organizacyjnych w skali całego kraju. Istnieją jednak kierunki studiów realizowane w ponad stu jednostkach i w takim przypadku PKA dzieli prace w pewnym sensie statystycznie, wybierając w pierwszym roku jednostki w różnych miejscach kraju, a resztę w roku następnym.

Możliwość komentowania Polska Komisja Akredytacyjna została wyłączona

Filed under Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni

Jakość kształcenia

„(…) jakość kształcenia w szkolnictwie wyższym należałoby zdefiniować jako wielowymiarową, wielopoziomową i dynamiczną koncepcję związaną ze sposobem funkcjonowania uczelni, zarówno w aspekcie przyjętej misji i założonych celów, jak i sprostania przyjętym jako obowiązujące wymaganiom systemowym, instytucjonalnym i programowym. Należy przy tym pamiętać, że opis jakości kształcenia będzie zależeć od:

  • wymagań stawianych przez różne grupy interesów (wymagania formułowane przez studentów, pracodawców, organy rządowe, środowisko akademickie, społeczeństwo itp.),
  • punktu odniesienia (elementy wejściowe wpływające na jakość kształcenia, procesy, elementy wyjściowe, misja, sformułowane cele itp.),
  • atrybutów i czynników charakteryzujących szkolnictwo wyższe w sensie globalnym, historycznej perspektywy rozwoju szkolnictwa wyższego*”.
  • Przyjęta definicja jakości kształcenia stanowi podstawę merytoryczną konstrukcji niniejszego portalu.

    *Vlãsceanu L., Grűnberg L., Pãrlea D., Quality assurance and accreditation: A glossary of Basic terms and definitions, Bucarest 2004, UNESCO-CEPES.

    Możliwość komentowania Jakość kształcenia została wyłączona

    Filed under Perspektywa kandydata na studia, Perspektywa państwa, Perspektywa pracodawcy, Perspektywa rodzica, Perspektywa studenta, Perspektywa uczelni